Māṇḍūkya 1 — Om Is All This

మూలం · मूलम्

పదచ్ఛేదం · पदच्छेदः

ओम् । इति । एतत् । अक्षरम् । इदम् । सर्वम् । तस्य । उपव्याख्यानम् । भूतम् । भवत् । भविष्यत् । इति । सर्वम् । ओङ्कारः । एव । यत् । च । अन्यत् । त्रिकाल-अतीतम् । तत् । अपि । ओङ्कारः । एव ॥

అన్వయం · अन्वयः

ओम् इति एतत् अक्षरम् (अस्ति) । इदं सर्वं तस्य उपव्याख्यानम् । भूतं भवत् भविष्यत् इति सर्वम् ओङ्कारः एव । यत् च अन्यत् त्रिकालातीतं तत् अपि ओङ्कारः एव ।

ప్రతిపదార్థం · प्रतिपदार्थः

- ओम् इति एतत् अक्षरम् — 'ఓం' అనే ఈ అక్షరం — om ity etad akṣaram — this syllable Om

- इदम् सर्वम् — ఈ సమస్త (జగత్తు) — idaṃ sarvaṃ jagat — all this (the whole world)

- तस्य उपव्याख्यानम् — దాని వివరణమే — tasya vivaraṇam — is its exposition / explanation

- भूतम् भवत् भविष्यत् — గతము, వర్తమానము, భవిష్యత్తు — atīta-vartamāna-bhaviṣyat — past, present, future

- सर्वम् ओङ्कारः एव — అంతా ఓంకారమే — sarvam oṅkāra eva — all is Om alone

- यत् च अन्यत् — మరియు ఏది ఇతరమో — yac cānyat — and whatever else there is

- त्रिकाल-अतीतम् — మూడు కాలాలను మీరినది — trikālātītam — beyond the three times

- तत् अपि ओङ्कारः एव — అదియూ ఓంకారమే — tad apy oṅkāra eva — that too is Om alone

తాత్పర్యం · तात्पर्यम्

ఈ ఉపనిషత్తు ప్రణవంతో — ఓంకారంతో — ప్రారంభమవుతుంది. 'ఓం' అనేది కేవలం ఒక ధ్వని కాదు; అది అక్షరము — క్షరించనిది, నాశించనిది. ఈ కనబడే సమస్త జగత్తు — గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తులుగా మూడు కాలాల్లో వ్యాప్తమైనదంతా — ఓంకారమే. కాలత్రయానికి లోబడిన నామరూపములు మాత్రమే కాదు; కాలాతీతమైన బ్రహ్మము — అక్షరమైన ఆత్మ — కూడా ఓంకారమే. అందుకే ప్రణవం కేవల శబ్దము కాదు — అది నామ-రూప-ప్రపంచమంతా వ్యాపించే బ్రహ్మమే. నామమునకూ నామికి (పిలవబడే వస్తువుకు) అభేదం ఉన్నందున, ఓంకారాన్ని పూర్తిగా గ్రహించడమంటే సమస్త వాస్తవికతను — కాలంలో, కాలాతీతంగా — గ్రహించడమే. ఈ మంత్రం ఉపనిషత్తు అంతటి సిద్ధాంతాన్ని ఒక్క వాక్యంలో ప్రకటిస్తోంది.

The Upaniṣad opens with the praṇava, Om, and treats it as the whole of what follows. Om is one syllable (akṣara) — imperishable, unwasting. All this universe is its exposition. Whatever is past, present, or future, and even what stands beyond the three times, is nothing but Om. The point is not that Om is merely a sacred sound to be chanted; rather, the name Om and the named (Brahman, the Self) are one, and so to grasp Om fully is to grasp the whole of reality across all time and beyond time. The entire text now unfolds this single equation — that the syllable, the world, and the Self are one.

శాంకరభాష్యం · शाङ्करभाष्यम्

'ఓం అనే ఈ అక్షరమే ఈ సమస్తము' అనేది ప్రతిజ్ఞ (ప్రతిపాదన). ఆ అక్షరాన్ని వివరించేదే 'ఈ సమస్తము' అనే మాట.

ప్రతిపదార్థమూ నామం ద్వారానే వ్యవహరింపబడుతుంది. నామమే ఓంకారం, నామి (నామం పొందినది) బ్రహ్మము; వాటి అభేదం వల్ల సమస్తం ఓంకారమే.

గత-వర్తమాన-భవిష్యత్తులు అనే మూడు కాలాలచే పరిచ్ఛిన్నమైనదంతా ఓంకారమే. మరియు కాలత్రయానికి మీరిన అవ్యాకృతాది కూడా ఓంకారమే.

గౌడపాద కారిక · गौडपादकारिका

గౌడపాదులు ఆగమప్రకరణంలో బోధిస్తున్నారు: ఓంకారాన్ని పాదముల (నాలుగు భాగాల) రీతిగా తెలుసుకోవాలి; ఆ పాదాలే మాత్రలు (a-u-m మరియు అమాత్ర) — ఇందులో సంశయం లేదు. ఓంకారాన్ని ఈ నాలుగు పాదాలుగా ఎరిగిన తరువాత మరేమీ చింతించనక్కరలేదు — ఆ నాలుగు పాదాల విచారమే రాబోయే మంత్రాల సారాంశం.

English

Om, this syllable, is all this. The Upaniṣad begins by declaring the praṇava and identifying it with the whole of reality. Om is an akṣara — the imperishable. Everything is its exposition: past, present, and future are all simply Om, and whatever lies beyond the three times is Om as well. Śaṅkara explains that a thing is dealt with through its name, and since the name (Om) and the named (Brahman) are non-different, all is Om. Gauḍapāda's Āgama-prakaraṇa adds the structural key: Om is to be known measure by measure (pāda), its measures being a, u, m and the silent fourth — the analysis the rest of the text carries out. To know Om thus, pāda by pāda, is to need nothing further to contemplate.

పంచరత్నాలు · पञ्चरत्नानि

- अक्षरम् = the imperishable — Om is named akṣara: both 'syllable' and 'that which does not perish.' The pun is the doctrine — the sound is the deathless.

- Name and named are one — Śaṅkara's key move: Om (nāma) and Brahman (nāmin) are non-different, so meditation on the sound is meditation on the Self.

- All three times, and beyond — past, present, and future are Om; even the timeless (avyākṛta, Turīya) is Om. Nothing falls outside the syllable.

- upavyākhyāna — the whole world is the 'explanation' of Om: reality is the unfolding of the one syllable, and the text is the unfolding of that unfolding.

- Pāda by pāda — Gauḍapāda signals the method: Om will be taken apart into a-u-m + amātra, mapped to the four states. Mantra 1 is the thesis; the rest is the proof.